De gezondheidszorg is officieel een markt. Op een markt kan er gehandeld worden volgens bepaalde (fatsoens-) normen. In ieder geval zullen de 2 partijen die onderhandelen elkaar moeten respecteren om hun zijn en kunnen. Deze waardering missen wij als fysiotherapeuten de laatste jaren meer en meer. De zorgverzekering legt een contract neer en de fysiotherapeut mag bij het kruisje tekenen. Niet-tekenen met zijn allen zou de oplossing zijn, maar er is teveel angst voor economische schade bij de fysiotherapeuten en dus tekenen we toch.
De crux zit bij de tarieven die patiënten vergoed krijgen, als zij naar fysiotherapeuten gaan zonder contract. De patiënt krijgt bij sommige zorgverzekeraars dan maar de helft vergoed, dan als zij bij een gecontracteerde therapeut zich laten behandelen. De patiënt kiest dan bijna altijd voor zijn portemonnee. En terecht zou ik zeggen.
Je zou zeggen dat onze volksvertegenwoordigers op de hoogte zijn van dit alles, maar dat blijkt niet zo te zijn. Collega Henk Jansen zet zich al tijden in voor de economische belangen van de fysiotherapeuten. Hij schreef de brief hieronder aan de tweede kamerfracties. Chapeau Henk!
Geachte volkvertegenwoordiger,
Mij is uit diverse reacties van kamerleden, maar ook uit publicaties in kranten gebleken dat er onvoldoende inzicht is aan uw kant, inzake de invoering van het marktpricipe binnen de zorg. Ik en met mij duizenden fysiotherapeuten maken ons zorgen over de kwaliteit en toegankelijkheid van onze zorg. De oorzaak van onze zorg is niet de invoering van het marktprincipe. Het ontbreken van een level playing field is waar ik mij zorgen over maak. Het onbeperkt macht geven aan de zorgverzekeraars en de beperkingen die de ACM legt aan de zijde van de zorgverleners verstoort het ontstaan van een reguliere markt. In deze mail neem ik mij de vrijheid om u een paar adviezen te geven. Deze adviezen zijn bedoeld om een begin te maken van een evenwichtige zorg markt. Alleen een evenwichtige markt kan toegankelijkheid en kwaliteit borgen en daar is het ook u om te doen, neem ik aan.
De NZa heeft in 2010 een document geschreven: ‘Good Contracting Practices’. Dit document zou ertoe moeten leiden dat partijen op een eerlijke manier met elkaar onderhandelen. Maar in de praktijk gaat het heel anders. Hier ontbreekt het namelijk aan een level playing field, Daarin kan verandering worden gebracht als:
1. De zorgverzekeraar zijn aanbieding doet op een zodanig tijdstip dat er tenminste 6 weken over zijn voor het beantwoorden van vragen, het doen van tegenvoorstellen, kortom voor het onderhandelen. Nu worden vaak termijnen van 3 à 4 weken genomen en dat is in de praktijk gewoon veel te kort. Bij de zorgverzekeraar werken maar een paar onderhandelaars, en hun agenda’s staan ook nog boordevol afspraken. En dan is het voor fysiotherapeuten toch vaak slikken of stikken, omdat zorgverzekeraars deadlines stellen. En als je dan geen overeenstemming hebt bereikt krijg je domweg geen overeenkomst.
2. De zorgverzekeraar zijn aanbieding doet op een moment dat de restitutietarieven voor ongecontracteerde zorgaanbieders bekend zijn. Want pas dan kunnen fysiotherapeuten beoordelen of ze willen tekenen voor het contract, danwel hun patiënten willen vragen om bij te betalen. Maar daarvoor moet je weten wat de patiënten dan moeten bijbetalen. Bijbetalingen van 50 % worden heel lastig. Maar bijbetalingen tot maximaal 20 % zijn nog wel een reële optie voor de patient. Op dit moment is het zo dat zorgverzekeraars hun aanbieding doen zonder dat deze voorwaarden bekend zijn . En dan kun je niet inschatten wat de consequenties zijn van niet tekenen. Pas wanneer je bereid bent om niet te tekenen ontstaat er een onderhandelingssituatie.
3. De zorgverzekeraar zijn polisvoorwaarden en tarieven inzake restitutiepolissen eerder kenbaar maakt, in ieder geval op het moment dat de aanbiedingen aan fysiotherapeuten worden verzonden. Want ook dat speelt een rol bij het beoordelen van het contracteeraanbod. Het komt vaak voor dat patiënten bereid zijn een naturapolis om te zetten in een restitutiepolis als ze daardoor dezelfde fysiotherapeut kunnen behouden. Ook dit speelt een rol bij de beoordeling van het contractvoorstel.
4. De zorgverzekeraar het begrip ‘marktconform’ bij restitutiepolissen beter invult. Nu zeggen ze domweg dat het gecontracteerde tarieven zijn. Deze zijn ten eerste veel te laag en ze verschillen ook van zorgverzekeraar tot zorgverzekeraar (met een verschil van wel 40 %). Wat heb je eraan als zorgvezekeraars bij een restitutiepolis toch maar die contracttarieven betalen? ‘Marktconform’ is een veel ruimer begrip. Dat betekent de prijs die een patiënt bereid is te betalen en die onderbouwd kan worden. Er is sprake van vrije tarieven, en dan is het dus ook van belang dat zorgverzekeraars die een restitutiepolis hebben redelijke tarieven betalen. En die zijn soms hoger dan het gecontracteerde tarief.
Er is een wijziging in artikel 13 van de zorgverzekeringswet op komst. Onderdeel daarvan is dat zorgverzekeraars hun tarieven voor niet gecontracteerde zorgaanbieders kunnen terugschroeven tot nihil. Als dat gebeurt is het hele level playing field weg en hebben zorgaanbieders niets meer te vertellen.
Op dit moment zijn zorgverzekeraars niet verplicht de restitutietarieven kenbaar te maken voordat ze aanbieden. Dit is een nieuwe situatie, omdat de minister wil dat vanaf volgend jaar zorgverzekeraars 6 weken voor het eind van het jaar aangeven met wie zij een contract hebben afgesloten. Dan moeten de contractaanbiedingen tijdig de deur uit. Vaak voordat de polisvoorwaarden bekend zijn. Zorgverzekeraars zeggen dat het bij die polisvoorwaarden gaat om marktgevoelige informatie, waarbij Prinsjesdag ook een rol speelt. En zo blijven we in een kringetje ronddraaien.
De administratieve lastendruk, die door de zorgverzekeraar wordt ge-eist slokt een groot deel (25 tot 33 %) van de behandeltijd op. Zorgverzekeraars verwijzen steeds naar de beroepsstandaard welke de branchevereniging KNGF voorstaat. Deze standaard (Kwaliefy) is reeds twee jaar geleden naar de prullenbak verwezen door zowel de zorgverzekeraars, alsook door bijna alle leden van het KNGF. Op dit moment wordt er gewerkt aan een nieuwe beroepsstandaard die in de praktijk wel werkbaar is.
Zorgverzekeraars blijken niet bereid te zijn iets te willen doen aan deze overkill van administratieve druk. En zo ontstaat een papieren tijger waar geen enkele consument iets aan heeft. De enige die er baat bij heeft is de manager van de zorgverzekeraar, die een overvloed aan management input kan verzamelen waardoor zijn eigen positie binnen het zorgstelsel gelegitimeerd lijkt.
Met vriendelijke groet,
Henk Jansen
Fysiotherapeut te Rijssen
Dit is een open brief welke ook verzonden is aan alle tweede Kamerfracties, het KNGF, alle Zorgverzekeraars, de Pers en 7.000 fysiotherapeuten welke mijn updates lezen.
